Yazılarımız

"İçte dışta yalnızız. Her an kendimizle -düşük yoğunluklu da olsa- çatışma halindeyiz. Kendimizi ifade edemez olduk. Sorgulama yeteneğimizi de yitirdik. Durağanlıktan yakınıyoruz ama değişimden de ürküyoruz. İlgisiziz. İçimiz dışımız kirlendi. Baskı altındayız. Çaresiziz. Korkularımız var. Arayıştayız. Kırgınız. Kızgınız. Mutsuzuz. Hınçlıyız. Tahammülsüzüz. Kaygılıyız. Güvensiziz. Yani sıkıştık, sı-kış-tık" diyen(ler) ve "Hayatımızı -yani kendimizi- biz daraltıp, sıkıştırırız....

"Bak" dedi "O kent benim için sığ bir kuyu. Her yere her şeye herkese yabancı olduğum o kuyunun sığlığı, tökezleyip de düştüğümde boğulmama engel değil. Kendime "gitme" dediğimde, teslimiyet duygusunu kabullenemiyorum. Kendime "Her şeyi göze al ve git" dediğimde korku bombardımanı başlıyor: "Ya "hemencecik boğulursan?" Gitmesem de, gitsem de yakınmalarım...

Ben bu evin düzenini anlayamadım bir türlü. Başım dönüyor evin trafiğinden. İlişkiler bir tuhaf olmuş. Kocası yorgun argın kapıdan içeri giriyor; benim kız değil kalkmak, oturduğu yerden 'hoş geldin' bile demiyor. Adamcağız çoğu kez yiyeceğini bile kendi hazırlayıp yiyor. Canı isteyen kendine özel yemek yapıyor. Kız maydanoz var diye salata yemiyor, babası...

Sevgili Güldünya; Uluslararası Af Örgütü, "Kadına Yönelik Şiddete Son!" kampanyası çerçevesinde senin adına bir mektup yarışması düzenlediğinde sana yazmak için niyetlenmiş ama hiç bitmeyen dünyevi nedenlerin ardına sığınıp yazamamıştım. Yıldızların oradan bizi izlediğini, sana gelen mektuplardan ülkemizde töre/namus gerekçeli cinayetlerinin görünür hale gelmesinde rol oynadığını bildiğini düşünüyorum. Seni kuzeninin kocasının tecavüzünden, hamile kalmaktan,...

Hayatıma ışık veren iki çocuğumdan uzak olmak bana çok zor geldi. Onların sevdiği yemekleri yemeyerek kendimi cezalandırdım. Benim evrenimde bir tane yalan vardı; güya babamın olduğuna dair. Bu son yalana gerek yoktu hiç. “Nilgün Hanım yok mu?” diyerek girdi içeri. “Çocuğu hasta. İzinli. Oturun lütfen” deyince valizi yere bırakıp otururken “Ben...

İşsiz kalmak, yakınımızı kaybetmek, evimizin yanması gibi makas değiştirme halinde, insan belirsiz bir alanda, yani boşlukta kaygı ve stres içinde yaşarmış; uyum sağlarsan kaygının yerini fırsatlar alırmış. Çevremdeki her şey ve herkes çok hızlı değişiyor; gelişiyor olumlu ya da olumsuz.  Bu olan biten canımı sıkıyor çoğu kez veya keyfimi kaçırıyor. Değişimi,...