Yazılarımız

Sigara içmeye on iki yaşında yatılı okulda başladım. Öğretmenlere yakalanmam durumunda okuldan tart edilme / atılma olasılığı bile vazgeçirtememişti. Muhtemelen özenme nedeniyle başladığım sigarayı genellikle okuldan kaçarak Ortaklar'a giden erkek arkadaşlarımıza aldırtırdık. Parası çok olan "Bafra", benim gibiler de "Birinci" sigarası içerdi. İlk başladığım(ız) zamanlar izmaritte kalan tütünü yemek gibi bir eğilimimiz de vardı. Genellikle...

Raif "Şebnem'i beklerken zaman geçmiyor. Saat yedi ve ben sabahtan beri onu beklemekten yoruldum" deyince, Talip Efendi "Gelecek biriniz var ise, beklemek güzeldir" diye yanıtladı. Raif'in "Reklam metni gibi bir cümle!" demesi ikisini de güldürdü. Talip Efendi, tekerlekli sandalyedeki Raif'i balkondaki masanın yanına yerleştirirken "Şebnem Hanım kızımız hayırlı bir evlat" deyince, Raif'in yüz kasları gevşeyiverdi. "Masayı...

Ailenin, sülalenin, sokağın, mahallenin benden küçük tüm çocuklarıyla iyi anlaştığımdan, onları koruyup kolladığımdan komşumuz Yadigar Teyze "Allah sana beşer, onar versin!" dediğinde ikiz kızları olan teyzemin halini bildiğimden "Sağol ama almayayım" derdim. Teyzem düşük ağırlıklı doğan bebeklerini büyütme mücadelesi verirken tek istediği "Acıktım. Peynir ekmek ver!" ya da "Karnım ağrıyor" diyebilmeleriydi. Ona göre,...

O kapsama alanımın dışına çıkınca, bu kadar çok üşüyeceğimi bilemedim. O yaman duygu titretiyor, çok üşütüyor beni. Henüz tanı konmamış iken, "Bu yürek kangren olur nasılsa bir gün!" diyerek cerrahi müdahale yapıp, tedaviyi gerçekleştirmiştim, ilişkiyi keserek. Zamana gereksinimim vardı, kendimdeki gelişmeleri gözlemek için. Ya da bir başka Teşhis Tedavi Merkezi'ne başvurmalıydım. Ama hayır! Acelem...

Hazan mevsiminin ilk günleri... Gün, akşama dönmekte... Hava limonata serinliğinde... Yaşlı kaplumbağa, nehir kenarında, yumuşak topraklı tarlaya doğru gitmekte. Mevsim; böcek, solucan, domates bulmasına izin vermiyor. Çok sevdiği sarı renkli dişi kaplan çiçeği de yok artık. Hiç değilse, dalında kurumuş böğürtlen bulma umudunda. "Vücudum, doğadaki değişime uyumda zorlanıyor, artık. Neyse ki, az...

İzmir ve Aydın havalisinde gecikmiş tatilimi yaparken, duvarlarında biber, patlıcan, bamya kolyeleri asılı dört mevsimlik /yazlık evlerinde karşılaştığım hemcinslerimin kış hazırlıkları telaşına şahit oldum. Sohbet konuları aynı minvaldeydi hep: "Bamya pahalılaşmış, yapılmaz artık!", "Menemenlik çok rahat oluyor, soğanını kavurup, kavanozu boşaltıveriyorsun, ardından yumurtası!" , "Konserve türlüye sarımsak yakışır", "Tercihim haşlanmış değil, közlenmiş kırmızı biberden yapılan...

Kongre için gittiğimiz İstanbul'dan dönüşte, "Bolu Köroğlu'nda İsmail'in Yeri'nde yemek molası verelim!' deyince, şoförümüz Hüseyin'e itiraz etmedik. İkindi vaktiydi. Lokanta sakindi. Terasta, dört kişinin oturduğu bir masa doluydu sadece. Manzara nefisti. Garson, dolu masanın yanındaki masaya yönlendirdi bizi.. Siparişlerimizi verdik. Mangal yarım saate hazır olurmuş, acele edilmemeliymiş. Arkadaşım Zübeyde'nin "Çok açım, bekleyemem. Bari peynir-ekmek...

Her 23 Nisan'da, neşe dolmalı (ya) insana. Bu 23 Nisan'da arkadaşımın yeğeni Gamze'nin fıkralarını paylaşıma sunarak, neşe dolmak isteyenlere yardımcı olayım diye düşündüm. Gamze, iki yaşındaydı, tanıştığımızda. Konuşmama fazlaca eşlik eden ellerim, yüksek ses tonum, arada yaptığım taklitler nedeniyle bir köşede yap-boz oynar gibi yaparken, şaşkınlıkla karışık beni izlediğini fark ettiğimden işi...

Arkadaşım Nezahat'ın oğlu Berk, bu yıl üniversite sınavına girecek. Ben bu badireyi 'çifte kavrulmuş' atlattığımdan, deneyim ve yaşantılarım onun için önemli. Empatik yaklaşabildiğimden olsa gerek, sıkça arıyor, görüşüyoruz. Misyonum onu dinlemek, doğru yaptıklarını onamak, sürecin üst aşamalarının alt yapısına arkadaşımı hazırlamak. Nezahat, grubumuz içindeki arkadaşlar farklı yıllarda bu sıkıntıyı yaşarken, bizleri anlayamıyor ve "abartıyorsunuz arkadaşlar!" diyordu. Hiç birimiz bu...